Διατροφή και σακχαρώδης διαβήτης

Monday, 09 December 2013

Σακχαρώδης Διαβήτης αποτελεί μία από τις συνηθέστερες παθήσεις του ανθρώπινου οργανισμού και υπολογίζεται ότι η συχνότητά του ξεπερνάει το 20% του πληθυσμού των προηγμένων χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Αποτελεί την τρίτη σε σειρά αιτία θανάτου και μία από τις σπουδαιότερες αιτίες αναπηρίας κάθε είδους, λόγω της χρονιότητας και της σοβαρότητας των επιπλοκών του. Στις 16 Οκτωβρίου, την «Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής», ο Ιατρικός Σύλλογος Διαβητολογίας, ανακοίνωσε ότι στη χώρα μας 1 στους 5 νοσεί από διαβήτη και το 50% εξαυτών δεν το γνωρίζει καν.

Η δυσλειτουργία της νόσου έγκειται στο γεγονός ότι ο οργανισμός δε λειτουργεί σωστά μην μπορώντας να μετατρέψει τα απλά σάκχαρα σε ενέργεια, απαραίτητη για την επιβίωση του ατόμου. Για να γίνει σωστά αυτή η διαδικασία θα πρέπει να παραχθεί στον οργανισμό μια ορμόνη, η ινσουλίνη, που αποτελεί και το αντίδοτο για όσους πάσχουν από διαβήτη. Υπάρχουν δύο τύποι διαβήτη, ο Τύπου Ι (Α) ή νεανικός διαβήτης, ο οποίος είναι ινσουλινοεξαρτώμενος, εμφανίζεται σε νεαρά άτομα και επιβάλλει τη χρήση ενέσιμης ινσουλίνης στους πάσχοντες. Ο διαβήτης Τύπου ΙΙ (Β), εμφανίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες, είναι συνήθως επίκτητος λόγω αύξησης του σωματικού βάρους και μπορεί να αντιμετωπιστεί ευκολότερα με διατροφή και άσκηση, ώστε να αποφευχθεί η φαρμακευτική αγωγή και δυσμενέστερα η χρήση ινσουλίνης. Βέβαια και στις δύο περιπτώσεις το μέλημα του ασθενούς είναι η διατήρηση των επιπέδων της γλυκόζης, άρα και της ινσουλίνης σε φυσιολογικά επίπεδα στο αίμα ώστε να αποφεύγονται οι επιπλοκές.

Έτσι λοιπόν, όπως συμβαίνει και με αρκετές ασθένειες  και ο διαβήτης προειδοποιεί τον οργανισμό για την άφιξή του, δίνοντάς του μια σειρά από συμπτώματα. Το συνηθέστερο και πιο χαρακτηριστικό από αυτά είναι η αίσθηση της δίψας, ακόμη και όταν ο ασθενής έχει καταναλώσει αρκετή ποσότητα νερού, αισθάνεται το στόμα του ξηρό και αφυδατωμένο. Η πολυδιψία συνεπώς συνοδεύεται και από πολυουρία, καθώς και από την αίσθηση της διαρκούς πείνας, ακόμη και όταν το στομάχι είναι γεμάτο. Παράλληλα υπάρχει και το σύμπτωμα της έντονης κόπωσης, της ατονίας και της υπνηλίας, όπως και της θολής όρασης, σύμπτωμα το οποίο εξαλείφεται όταν επανέλθει ο οργανισμός στα φυσιολογικά του. Στους ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη τύπου Ι, παρατηρείται έντονη απώλεια βάρους, κάτι που οφείλεται στη δυσλειτουργία των κυττάρων του παγκρέατος για έκκριση ινσουλίνης.                                           

Καταυτόν τον τρόπο ο οργανισμός δεν μπορεί να πάρει ενέργεια από τη γλυκόζη και καταβολίζει, «καίει» δηλαδή, τα λίπη. Οι συνέπειες αυτού του λανθασμένου μεταβολισμού μπορούν να αποβούν ολέθριες, αφού είναι ικανές να επιφέρουν την καταστροφή στο αιμοποιητικό, στο αναπνευστικό και στο νεφρικό σύστημα τους ασθενούς. Παρόλο λοιπόν που τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου Ι υποφέρουν περισσότερο, υπάρχει κοινή αντιμετώπιση με τον τύπου ΙΙ, που έγκειται στη σωστή διατροφή, στην συχνή σωματική άσκηση και στη διατήρηση του σωματικού βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα.

Έτσι λοιπόν, ο διαβητικός θα πρέπει να αποφεύγει εντελώς τη ζάχαρη και τα παράγωγά της, όπως γλυκαντικές ουσίες, άχνη, σουκρόζη, καθώς και τα γλυκά, πάστες, μαρμελάδες, ζελέ, ακόμη και την κατανάλωση μελιού, φρούτων και χυμών, όπου θα πρέπει να γίνεται με μέτρο. Τα αμυλούχα τρόφιμα, όπως πατάτες, ρύζι, μακαρόνια, καλό θα ήταν να αντικατασταθούν με αντίστοιχα ολικής άλεσης ή ακατέργαστα. Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι η χρήση αλκοόλ και αεριούχων ποτών θα πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο.

Οι τροφές που ενδείκνυνται για τη δίαιτα ενός διαβητικού, είναι πάρα πολλές, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται και αφορούν κυρίως τα τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες, αλλά με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Αυτά είναι κυρίως τα λαχανικά, όλα τα πράσινα και φυλλώδη, η ντομάτα, τα κολοκυθάκια, τα χόρτα, το  σπανάκι, όπως επίσης τα όσπρια και τα δημητριακά που εμπεριέχουν άφθονες φυτικές ίνες.

Ιδανική τροφή επίσης αποτελεί το ψάρι, τα πουλερικά, κοτόπουλο και γαλοπούλα, το κουνέλι, όπως και το κυνήγι. Παράλληλα η κατανάλωση κόκκινου κρέατος κυρίως μοσχαρίσιου ενδείκνυται μία φορά της εβδομάδα, όπως και οι ζωμοί και οι σούπες όλων των παραπάνω κρεάτων. Η κατανάλωση γαλακτοκομικών ενδείκνυται κυρίως σε όσα είναι με χαμηλά λιπαρά, όπως γάλα, γιαούρτι, τυρί τύπου light, cottage,ανθότυρο, κατίκι και μανούρι. Τα λευκά και σκληρά τυριά, όπως ο ανθότυρος, η γραβιέρα, η φέτα και τα τριμμένα θα πρέπει να αποφεύγονται λόγω των πολύ υψηλών ποσοστών σε λίπος και αλάτι.

Γίνεται λοιπόν σαφές ότι η διατροφή κι ο τρόπος ζωής ενός διαβητικού δε θα πρέπει να διαφέρει ουσιαστικά από εκείνον ενός φυσιολογικού ανθρώπου. Η μεγάλη κατανάλωση νερού, άνω του 1,5 lt, τα μικρά και συχνά γεύματα, πλούσια σε φυτικές ίνες, βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά, καθώς και οι τροφές με χαμηλά λιπαρά και γλυκαιμικό δείκτη, όπως και η σωματική άσκηση, είναι ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός, όχι μόνο για την πρόληψη και την καταπολέμηση των μεταβολικών νοσημάτων, αλλά και για τη διασφάλιση της ποιότητας ζωής σε όλους τους ανθρώπους."

 

 πηγή: www.soulution.com.gr